کاربردهای پلیمرهای زیستی

سه شنبه، ۱۴ دی ۱۳۹۵ / کد محتوا : 632583

واژه زیست تخریب پذیر یا Biodegradable به معنی موادی است که به سادگی توسط فعالیت موجودات زنده به زیر واحدهای سازنده خود تجزیه شده و بنابراین در محیط باقی نمی مانند.

تخریب زیستی مهم ترین فرآیند در چرخش مواد در طبیعت می باشد.

پلیمرهای زیستی دارای خواصی شبیه به پلیمرهای پتروشیمی هستند که کاربردهای وسیعی در صنعت دارند، اما مزیت بسیار مهم این پلیمر در مقایسه با پلیمرهای پتروشیمیایی، قدرت زیست تخریب پذیری آن ها می باشد.

 استفاده از این پلیمرهای زیستی که به صورت گرانول های درون سلولی در میکروارگانیسم های مختلف تشکیل می شوند، راه حل مناسبی جهت رفع مشکلات زیست محیطی ناشی از تولید روز افزون پلیمرهای مقاوم به تخریب زیستی و تجمع ضایعات پلیمری در طبیعت می باشد. دو نوع اصلی این پلیمرها عبارت اند از:

 

- پلی هیدروکسی آلکانوات (PHA)

 

از کاربردهای این پلیمر می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ساخت پلاستیک ها
  • صنایع دسته بندی
  • پزشکی
  • داروسازی (انتقال دارو)
  • کشاورزی
  • صنایع غذایی

 

- پلی هیدروکسی بوتیرات PHB